تبلیغات
زلف پریشان - مهبوط بی مراوارید

بارهای بار شنیده ام  

قصه ی هبوط آدم را

ولی هرگز درك ننمودم

عمق رنج و تنهایی آدم را

تا به امروز كه

دست تقدیر مرا

هم چو صدف های به گِل مانده ی ساحل

ز عمق چشمان تو راند!

اینك این منم مهبوط بی مروارید

كه تمام داشته اش

روایت نوای دریایی توست!

            نویسنده: شب چراغ

 




طبقه بندی: چانه های شب چراغ،
برچسب ها: فراق دوست، دلتنگی، هبوط، آدم، عشق،

تاریخ : پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 | 10:13 ب.ظ | نویسنده : شب چراغ | نظرات

  • وبلاگ شخصی | بن تن | قالب وبلاگ