تبلیغات
زلف پریشان - آه! چه صبورانه می پذیری ام

چه بسیار زمین خوردن ها و برخاستن ها

چه بسیار اشك ها، فاقه ها، شادی ها، لبخندها

بریدن ها و پیوستن ها

ز كف دادن ها و به كف آوردن ها

اگر تمام عالمیان انكار كنند

مرا چون توان انكار این معناست

هر جا كه زمین خوردم، زنقص عمل خویش بود

و هر كجا كه برخاستم، به یاری دستانِ پر مهر شما

كه تو به اقتضای شأن و مقام، منزهی از پندار پلید

و من، به همان دلیل، گشته ام محل خطا

آه! چه صبورانه می پذیری ام!

و چه كودكانه باز در‌اُفتم‌ به دام خطا!

و در این میانه

تنها یك چیز استوار داشته قامت امید مرا

وان نیست جز یقین داشتن به دوام محبت شما

آری! «صد بار اگر توبه شكستی باز آی

گر كافر و گبر و بت پرستی باز آی»

                      نویسنده: شب چراغ

 




طبقه بندی: چانه های شب چراغ،
برچسب ها: راز و نیاز، گفت و گو با خدای، قاعده ی لطف، دوام محبت، امیدواری، امید،

تاریخ : شنبه 20 خرداد 1391 | 08:49 ق.ظ | نویسنده : شب چراغ | نظرات

  • وبلاگ شخصی | بن تن | قالب وبلاگ